..

irg.blog.is

..

Hmmm...takk fyrir ljúf orð í minn garð!    Mér sýnist á öllu að ég geti líklegast ekki þagað út í eytt og fái ekki tjáningarþörf minni fullnægt í daglegu lífi svo ég hugsa að ég bloggi aftur.  Nú er bara spurningin HVAR?

Ég er löngu komin með upp í kok af blogcentral, og held ég kyngi bara ekki lengur   enívei - það sem ég hef hugsað mér að velja á milli er 123.is, mbl.is, eða jafnvel að halda sig við svæðið sitt og notast við vikurfrettir.is.

 Þið megið gjarna tjá ykkur um kosti og galla umræddra bloggstaða, ef þið hafið prófað þá eða vitið um einhvern sem notar þá og þið hafið heyrt hvernig viðkomandi líkar.  Ég held reyndar að mbl. bloggið sé þannig uppbyggt að maður þurfi að vera virkur notandi þar til að geta kommentað hjá öðrum, þá er það frekar hvimleitt.  Fólk skal þá gjöra svo vel að þegja eða vera sammála og vera með! (sem, eftir á að hyggja er svolítið blá hugsun)   Kannski ég sé þá sjálf búin að útiloka moggabloggið?

 Annars er fínt í sveitinni.  Tók mér tvo sumarfrídaga f. helgina og í dag er Kamillan með magakveisu (sem betur fer búin að halda þessu niðri í sér samt, eins gott hún gubbi ekki á gólfið, það gæti seytlað niður um rifurnar niður í kjallara...). 

Krakkarnir okkar voru allir hjá okkur á Sandgerðisdögunum, svo íbúafjöldi tvöfaldaðist í einn sólahring hér í Brautarholtinu (húsið heitir það sko, og var byggt 1937).    Það var skemmtilegt og skrautlegt.

Sniðug setning sem segir það sem segja þarf - hvort sem um afmæli er að ræða eða ekki.

Þetta verður síðasta bloggfærslan mín, því ég nenni þessu ekki lengur.

Þakka áheyrnina.

Ha det!

Ég grunnaði baðherbergisgólfið í gær.  Þurfi fyrst að þrífa dúkinn MJÖG vel, svo engin fita væri eftir.  Ég byrjaði á að skrúbba með skúrikremi.  Svo notaði ég leysigeisla.  Og svo fór ég yfir með sandpappír! Hlýtur að vera nógu gott   Svo grunnaði ég sem sagt, svo að ég get farið að lakka í dag!  JEI

 Svo er kertafleyting í kvöld við Tjörnina í Reykjavík (og á Akureyri reyndar), til minningar þeirra sem fórust í Hiroshima.  Ég hef aldrei orðið svo fræg að taka þátt í því, en í kvöld mætum við Kamilla galvaskar (og kannski Hrólfur líka ef hann verður búinn að vinna) og ætlum líka að selja kerti.

Við tókum okkur frí á föstudaginn og lögðum af stað austur á Höfn á fimmtudagskvöldið.  Við vorum með þrjú börn (af fjórum!) með okkur.  Held við höfum verið að fara úr Reykjavík um miðnætti eða svo.  Það var mjög þægilegt upp á það að gera að það var nánast engin umferð J   Og þvílík litbrigði sem við sáum á himninum.  Alveg stórkostlegt.  Þegar við komum til Nínu og Binna tók Snerra á móti okkur, alveg himinifandi! Heimilisfólkið og hin tíkin sváfu á sínu græna.  Við komum krökkunum fyrir inn í stofu en við fengum gestaherbergið. Á laugardeginum fórum við Nína á bak.  Ég fór reyndar ekki á Fjalar því hann var á beit uppi í Lóni, en ég fékk að prófa Ófeig hennar Nínu.  Ég prófaði nýja fína hnakkinn minn og varð fyrir vonbrigðum! L   Jebbs, þó það sé gott að sitja í honum á þykjustunni hesti í búð, þá er öðruvísi að sitja hann á lifandi hrossi.  Nú er ég að hugsa um að festa mér skásta hnakkinn sem ég hef prófað á lifandi hrossi það er hnakkurinn hans Hrólfs.  Hann getur þá selt þennan og keypt sér annan.  Hann langar hvort eð er að endurnýja  Á laugardagskvöldinu fórum við út í Flatey.  Pabbi og Kiddý lánuðu okkur fellihýsið sitt svo við gátum gist þar.  Þegar við komum á svæðið voru allir löngu búnir að borða og grillin voru orðin köld.  Við vorum alveg heillengi að grilla! Held ég hafi aldrei lent í öðru eins.  Mjög fyndið.  Svo var bara setið og kjaftað.  Og spilað og hlegið og allur pakkinn.  Pabbi hafði látið okkur fá almennilegt stykki af hákarli sem við bárum fyrir fólkið.  Þvílíkt lostæti! Bræðurnir höfðu gert sér lítið fyrir og leigt hoppukastala svo að börnin voru meira en lítið kát.Það var alveg voðalega gott að sofa í fellihýsinu.  Fyrri nóttina var svolítill vindur svo að maður ruggaði í svefn, ekkert ósvipað og úti á sjó.  Sem er – by the way – besti staðurinn til að sofa á.Á sunnudeginum var auðvitað safnað í brennu.  Krakkarnir fengu allir að prófa traktorinn og svona.  Rosa stuð.  Helgin var alveg meiriháttar fín. Nína sagði okkur eina ferlega fína sögu.  Sem við snérum auðvitað aðeins út úr hehehe... Sko.  Hún lék í mynd, eða það sást í “neðri líkamann á henni” í myndinni “Vírus í paradís” .  VÍRUS Í PARADÍS!!!  Okkur fannst nú frekar skondið og enn fyndnara þegar hún var spurð hvaða mynd það hafi eiginlega verið og hún svaraði: “Æ, hún var þýsk eða frönsk eða eitthvað”.  Svo ég spurði hvort henni hefði verið bannað að raka sig í x tíma á undan tökum!! HAHAHAHAHA  Við lágum alveg í kasti yfir þessu.  Útskýringin var svo ekkert fyndin þannig að ég er ekkert að minnast á hana.  Og punkturinn yfir i-ið er að  kallinn hennar er sonur rakarans og hafði kvittað þannig undir í gestabókina!!! HAHAHAHAAHAAHAHHA.

Ég varð agalega hneyksluð í gær.  Ég var úti í umferðinni eins og flesta daga.  Rak augun í ökukennslu-bíl.  Ég vorkenni alltaf svolítið greyjunum sem eru að læra.  Allavega rifjast upp hjá mér, þegar maður var að keyra í bænum og fannst allir vera að fylgjast með sér - kemst hún af stað í brekkunni án þess að renna á bílinn fyrir aftan? o.s.frv.   ENÍVEI!  Ökukennarar eru að kenna unga fólkinu (í flestum tilfellum) a)að keyra b)umferðarreglurnar c)hvernig maður hegðar sér í umferðinni.  Svo að það sem hneykslaði mig í gær, var að ég sá ökukennara, sem sat við hliðina á nemandanum sem var að keyra.  Og á öxl kennarans var lítill hundur!  Í afturglugganum var annar hundur!!  Mér finnst þetta vítavert kæruleysi.  Hvorki dýr eða menn eiga að vera laus í bílum.  Ef harður árekstur verður, valda laus dýr miklum skaða (burtséð frá því hvort þau svo lifa það af eða ekki).

Í vinnunni í gær þurfti ég ekkert að fara út af skrifstofunni fyrr en vinnutíma mínum var lokið.  Þ.e. ég þurfti ekki að fara til borgarinnar   Þvílíkur léttir!  Bæði af því að þá sá ég fram á að geta lokið vinnunni þegar ég átti að vera búin að vinna og eins er alltaf svolítið erfitt að halda sér vakandi á Brautinni á heimleið seinni part dags.  Held svo sem að Brautin sé ekki aðalmálið hvað það varðar, heldur tímasetningin.  Það koma alltaf tímar seinni part dagsins þar sem ég á mjög erfitt með að halda mér vakandi og það er eiginlega mjög óheppilegt þegar maður keyrir á 90 á Reykjanesbrautinni þar sem nauðsynlegt er að vera með öll skynfæri vel vakandi.  Eins og alltaf þegar maður ekur. 

En nú er tími til að skella sér í vinnuna og í dag fer ég í bæinn! Hehehe, reyndar kemst ég fyrr af stað í dag en oft áður svo að mig syfjar vonandi bara eftir að ég er komin heim...

Það er bara alveg brjálað að gera í vinnunni og ég er bara uppgefin og rúmlega það! 

Mayumi er á leiðinni til mín og við ætlum að kyrja saman.  Mikið er ég þakklát fyrir það!

Haldið þið að það sé ekki komið að því?!  Ég er að mála lokaumferðina á baðinu!!   Um leið er ég að elda saltkjöt.  Ég er svo fjöllynd.  Eða sko, fjölHÆF.    Í pottunum er folaldakjöt að ósk pabba.  Þvílíkur fnykur! Jakk - þetta gerir maður nú bara fyrir pabba sinn.  Ég er ekki grænmetisæta en ég verð að viðurkenna að lyktin af kjöti getur verið virkilega ógeðsleg!  Enda borða ég ekki mikið kjöt.  Myndi þó ekki vilja sleppa því, en það er í lágmarki í mínu mataræði held ég.  Ég á það svo sem alveg til að langa í kjöt.  Og gott kjöt er náttúrulega mjög gott.  Fæ enn vatn í munninn þegar ég hugsa um lambalundirnar sem Einar grillaði ofan í okkur þegar við hittumst hjá Stebba og Elínu.  En þetta er nú samt undantekning.

Talandi um mat.....mmmmmmmmmm....mig langar í sushi! 

Ég heiti Inga Rún og ég er aumingi.

Auðvitað ekki fallega sagt um sjálfan sig og alls ekki búddískt.  En það er nú bara nákvæmlega svona sem mér líður stundum og það er bara út af þessari blessuðu (ath. hér hefði ég getað sett eitthvað miður fallegt orð - en gerði það ekki!) gigt.  Mér finnst bara fáránlegt að vera 34 ára og vera með gigt!  Að geta ekki gert það sem maður vill þegar maður vill.  Að verða dauðuppgefinn á miðjum degi.  Að geta ekki unnið fullan vinnudag.  Að geta ekki sinnt áhugamálum sínum án þess að taka sér hlé.  Að vera endalaust illt. 

AAAAAARG!

Og þetta finnst mér sérlega pirrandi þegar ég átta mig á því á sunnudegi að helgarnar mínar eru í raun bara einn frídagur, þó ég sé ekki í vinnu í tvo daga.  Ástæðan er einfaldlega sú að maður er svo uppgefinn eftir vikuna að laugardagurinn er ónýtur.  Hann fer í að reyna að vinna upp orkuna.  Hvíla sig.  Vakandi eða sofandi.  Glatað.  Gjörsamlega glatað.

Ég geri mér fulla grein fyrir því að það er fullt af fólki sem líður mun verr og mér finnst það mjög leiðinlegt, en mér líður bara ekkert betur við þá tilhugsun. 

Ég er heldur ekki í rúminu yfir þessu, þ.e. er ekki að drepast úr þunglyndi heldur pirringi.  Og þá er um að gera að reyna að fá smá útrás og það geri ég m.a. með því að tjá mig.

Og hafið þið það svo eins og þið viljið

Við Kamilla fórum í bíó á fimmtudagskvöldið.  Sáum Almáttugan Evan.  Ég hafði séð einhverja bíó gagnrýni þar sem myndin fékk eina (!) stjörnu og dæmd vægast sagt ömurleg.  Svo heyrði ég í pabba hennar Kamillu um daginn og þá höfðu hann og sonurinn farið á þessa mynd og þótt hún svona líka fyndin.  Við Kamilla ætluðum reyndar á Harry Potter en hún var ekki fyrr en klukkan níu og ég nennti nú ekki að vera í bíói til miðnættis eða eitthvað.  Allavega.  Létum vaða og skelltum okkur á Evan.  Nema hvað, ég hló svo mikið (fyrir hlé) að það er langt síðan ég hef lent í öðru eins í bíó!  Maður þarf auðvitað að hafa nettan aulahúmor til að finnast þetta fyndið - en ég hef hann þannig að það var ekkert mál   Kamilla hálf skammaðist sín á tímabili fyrir mig   En eftir hlé var lítið um að vera.  Ég velti nú fyrir mér að á þessari mynd hefði eiginlega verið nauðsynlegt að sleppa hléinu svo að þetta yrði ekki alveg svona kaflaskipt svo manni hreinlega leiðist eftir hlé.  Annars hefði þetta kannski frekar "feidað" út og maður hefði enn verið með bros í munnvikunum frá fyrr atriðunum.  Ég skil ekki alveg þetta vesen með hlé í bíó.  Auðvitað bara sölutrikk af hálfu bíóhúsaeigenda en hvað með áhorfendur?!  Asnalegt bara.  Mjög sniðugt með myndirnar þarna frá ........ eitthvað grænt.... sem ég man ekki hvað heitir.....ljós....sól....eitthvað hlýtt og gott   Þau sem sýna myndir þar sem hætt er að selja inn eftir að myndin er byrjuð, ekkert hlé og úrvalsmyndir.  Ég hef reyndar ekki kíkt á neina sýningu þeirra   en mjöööög gott framtak!  Og á hreinu að ég stefni á að nýta mér þetta í framtíðinni.

Ég er aftur orðin dökkhærð.  Skellti í mig lit í gær, reyndar bara skoli, en er allavega dekkri en ég hef verið í dágóða stund.  Setti líka á mig augabrúnir og fer svo í klippingu í dag svo að ég er að verða ótrúlega sæt!

 

Pabbi gisti í gær hjá okkur.  Og bæði hann og Hrólfur vorum komnir á skikkanlegum tíma heim, svo að það var hægt að borða og spjalla og hafa það huggulegt í dágóða stund J   Bara æðislegt.  Svo sátum við pabbi tvö og spjölluðum frameftir (á meðan ég var að lita mig – mjög heimilislegt!) J   En það er sko alveg æðislegt að pabbi er farin að gista svo oft svo að ég sé hann mun oftar en ég hef gert lengi.  Mér finnst það bara stórkostlegt.

 

Ég var að vinna í bænum í gær, notaði hádegið til að hitta vinkonurnar - Láru og Lindu Líf.  Það var ekkert smá frábært!  Það er sko engin lygi að maður er manns gaman - það er ótrúlega nærandi að eiga og hitta góða vini.  Enginn nýr sannleikur en alltaf gott að rifja þannig lagað upp svo maður muni hvað maður er heppinn.

 

Við ætlum að skella okkur austur um verslunarmannahelgina.  Ég hlakka mikið til!  Það er orðið svo rosalega langt síðan ég hitti hana elskulegu systur mína.  Svo ætla ég líka að taka nýja, fína hnakkinn minn með mér og prófa hann á honum Fjalari.  Je je je!

Ekki af því að Jón sé mættur samt! Nei, hann Hrólfur kom sko heim í nótt.  Það er sko ekkert smá næs

Ég hef ekkert litið í spegil um helgina, búin að vera að mála og þ.a.l. enginn spegill á baðherberginu.  Svo í morgun þegar ég var að gera mig sæta fyrir vinnuna, tók ég eftir að ég er með málningu hér og þar í hárinu!!!   Ég hafði engan tíma til að taka það úr mér, svo ég tók það mesta bara....

Þann 6.júní í fyrra man ég ekkert hvað ég var að gera.  Ég var allavega ekki á tónleikunum hjá Bubba og ég var heldur ekki að fylgjast með þeim í sjónvarpinu.  Nú er ég aftur á móti búin að hlusta mikið á plöturnar sem eru afrakstur tónleikanna og VÁ!  Það er nú ekki hægt að segja annað!  Meira að segja "stál og hnífur" sem ég var fyrir mörgum árum komin með ógeð á - enda ofspilaðasta lag þegar fólk tekur upp gítarinn - er rosalega flott á þessari plötu.  Svo nú er ég oftar en ekki með þetta í botni (ekki endilega "stál og hníf" bara mín uppáhaldslög af þessum plötum) bæði í bílnum og hér heima.  Og í gærkvöldi þegar ég var að reyna að koma mér í stuð til að mála setti ég þetta auðvitað í botn.  Fólk hér í kring hefur líklegast haldið að hér væri standandi partí.  Svo nú er þetta í botni líka, enda nýtur maður þess tífalt betur þannig.  Nema hvað, ég sit við elhúsborðið og sá fólkið hér á móti stíga prúðbúið upp í bíl (líklegast á leið til messu) og líta hingað skrítnum augum.  Ég er nú ekki með eldhúsgluggann (sem snýr að götunni) opinn, en ætli það heyrist samt ekki langar leiðir að hér sé tónlist í botni.  Litla gamla húsið mitt (það er sko sjötugt á þessu ári) er örugglega ekkert mjög vel hljóðeinangrað

"Ég elska þig svo heitt, að mig sundlar og verkjar.  Í faðmi þínum þú lætur mig finna til sektar"

Jei!  Búin með fyrstu umferðina á baðinu.  Tók aldeilis sinn tíma.  Fyrri part dagsins var ég að ljúka við að mála í hornin og meðfram og svona.  Frekar erfitt sérstaklega í kringum klósettið, því það er afskaplega lítið pláss þar í kring.  Nema hvað, svo þegar stóð ég aðeins upp (búin að vera að kúldrast við að mála meðfram sturtubotninum og klósettinu í dágóða stund), og fann þá að ég gat varla rétt úr mér, alveg að drepast í mjóbakinu í kringum spjaldhrygginn (mitt uppáhalds).  Svo ég sá fram á að ég yrði að hvíla mig aðeins og lagðist í sófann.  Kveikti bara á sjónvarpinu og slakaði á.  Eftir að hafa horft á Dr. Phil og fengið upp í kok af “baraörlítiðofmikiðvæmnuamerísku” sjónvarpsefni ákvað ég að loka augunum.  Bara smá stund.  Nema hvað.  Ég svaf hreinlega í sófanum fram á kvöld!  Sá ekki fréttir eða neitt.  Svo það skýrir nú aðeins hvers vegna ég var svona rosalega lengi að klára fyrstu umferðina á baðinu...hehehehe

 

 

Ég sem ætlaði að vera svo rosalega dugleg við að stússast hér heima meðan Hrólfur væri í hestaferðinni (sem er vikuferð).  Og ég er &%##$"((/&%$ ekki búin að gera neitt af viti.  Jæja, ég hef nú reyndar hvílt mig aðeins.  Hef greinilega þurft á því að halda.  Það tekur jú dálítið á að eiga nýja kærasta og vera ástfangin upp fyrir haus.  Þá hefur maður ekki tíma til að sofa eða neitt

 

Ég er alein heima núna.  Hrólfur er í hestaferð, Kamilla fékk að gista hjá Drífu vinkonu sinni og kisa er úti.  Svolítið skrítið en líka ljúft.   (Voðalega er þetta skrítið, hér er ég ítrekað búin að reyna að setja greinarskil en þau bara koma ekki! Pirrandi!).

 

 

Svolítið fyndið í gær.  Hrólfur bað mig að láta athuga olíuna á jeppanum.  Ég sagðist nú geta gert það bara sjálf.  Svo ég fer út, opna húddið (sem er það þyngsta húdd sem ég hef nokkurn tíma opnað) og teygi mig til að reyna að sjá olíukvarðann.  Jú, þarna var hann, en ég náði honum alls ekki.  Það endaði með því að ég þurfti að fara inn og sækja mér upphækkun (æ, svona pall eins fæst í Ikea og er ætlaður fyrir krakka svo þau nái upp að vaskinum til að tannbursta sig og svona, ég bara man alls ekki hvað maður kallar þetta) til að ná honum! Hehehehe...svolítið - bara örlítið - kómískt.